Δευτέρα, 23 Απριλίου 2018

Βιαστήκαμε να μεγαλώσουμε


Δεν είμαστε οι ίδιοι που ήμασταν κάποτε. Αθώα παιδιά με βλέμμα καθάριο και όρεξη για γνώση και ζωή.
Απονήρευτοι ταξιδευτές της εφηβείας, που όλος τους ο κόσμος ήταν πέντε φίλοι και μια καψούρα.
Τότε που ξημερώναμε με μουσικές κι αναστεναγμούς κοιτώντας τα αστέρια αγκαλιά.
Που δεν προσπαθούσαμε να δαμάσουμε τους τρελούς χτύπους της καρδιάς, την ακολουθούσαμε μέχρι τέλους και φτάναμε στα πατώματα ή στον ουρανό για την αγάπη.

Ενυδατική κρέμα: Εχουμε κάνει σωστή ή λάθος επιλογή;


Από την Κατερίνα Τσιλιμιδού

Ας ξεκινήσουμε με το αξίωμα ότι η ενυδατική κρέμα είναι απαραίτητη για κάθε τύπο επιδερμίδας. Οπως βουρτσίζουμε τα δόντια μας, φτιάχνουμε καφέ, πλένουμε το πρόσωπό μας και ντυνόμαστε, έτσι και η εφαρμογή της ενυδατικής κρέμας είναι μέρος της καθημερινής μας ρουτίνας.
Οι δερματολόγοι επισημαίνουν ότι κάθε τύπος επιδερμίδας, ακόμα και η λιπαρή, πρέπει να χρησιμοποιεί μια ενυδατική σύνθεση για τους εξής βασικούς λόγους: αυξάνει την υγρασία στα κύτταρα, δημιουργεί ένα πλέγμα προστασίας μεταξύ της επιδερμίδας και των περιβαλλοντικών επιθέσεων και συνολικά προάγει την υγιή, λαμπερή όψη.

Η αγάπη και ο χρόνος


Στα πολύ παλιά χρόνια, σε ένα μικρό νησάκι στη μέση του ωκεανού, ζούσαν τα συναισθήματα. Η Χαρά , η Γνώση, η Λύπη, η Ευτυχία, ο Θυμός, η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα είχαν την κατοικία τους σ’εκείνο το νησί.
Μια μέρα, ακούστηκε πως το μικρό νησί θα βούλιαζε.

Να μη φοβάσαι….για σένα που διστάζεις να ξυπνήσεις και να νιώσεις την πραγματικότητα..


Αυτό είναι για σένα…

Για σένα που στριφογυρίζεις τις νύχτες στην κλίνη σου και εύχεσαι το αύριο μια ευχάριστη είδηση να φέρει. Για σένα που διστάζεις να ξυπνήσεις και να νιώσεις την πραγματικότητα, προτιμώντας ξεκάθαρα πια να κοιμηθείς πλάι στο άπιαστο όνειρο. Μη φοβάσαι.

Κι αν τα αγκάθια στη διαδρομή σε πληγώσουν, η θέα στον τερματισμό, θα σε ανταμείψει


Της Ζωής Αργύρη

Κάποτε είχα διαβάσει τα ακόλουθα λόγια του αγαπημένου μου Νίκου Καζαντζάκη: “δεν υπάρχει αρχή, δεν υπάρχει τέλος, υπάρχει η τωρινή τούτη στιγμή,γιομάτη πίκρα, γιομάτη γλύκα και τη χαίρομαι όλη”.